Onze meid werd vorige week drie!

Een interessante leeftijd, drie jaar. Esmée gedraagt zich soms als een prinses, dan weer als een tiran. Is altijd altijd poeslief voor haar zus. Loopt, springt en klimt dat het geen naam heeft, zoekt elke dag haar grenzen op. Kan al aardig wat praten, discussiëren en grapjes maken. Probeert van alle werkwoorden vervoegingen uit. Weent luid, schaterlacht allerhartelijkst en kan dat alletwee in een tijdsspanne van nog geen vijf seconden. Zoals vandaag.

Ik weet niet meer waarom ze zo luid aan het huilen was, maar om haar te doen stoppen, zong ik heel hoog: "Niet weneeeen!"

Esmée schoot keihard in de lach om dan droog te poneren: "Doe niet zo belachelijk, mama."

Daar had ik niet van terug.