Stockholm is met stip de allermooiste Europese hoofdstad die ik ken.
Ik was er al geweest, tien jaar geleden, toen ik als student met drie vriendinnen door Zweden reisde. Ik herinnerde mij van deze passage vooral de originele jeugdherberg op Skeppsholmen, namelijk het oud zeilschip Chapman, overal een caféverbod onder 23 jaar, dus ook voor ons, toch veel alcohol en een prikaccident met een giftige Finse wesp en een hevige allergische reactie op de ferry. Ik wist ook nog dat we een dag langer dan gepland in Stockholm gebleven zijn omdat het er ons zo beviel.
Maar ik was een beetje vergeten waarom ik het er zo aangenaam vond. Maar nu weet ik het weer. Ilja en ik zijn er net drie dagen op citytrip geweest en we waren het er over eens: Stockholm moet een fantastische woonplaats zijn, en mocht het niet zo ver van onze familie, onze vrienden en ons hele leven liggen, en het er niet zo koud en donker zijn in de winter, we zouden morgen verhuizen.
Het is wel degelijk een echte stad,
waar alles gebeurt,
een metropool voor haar land,
maar het is ook een stad van parken
met grote, statige bomen,
maar het is ook een stad van parken met grote, statige bomen, veel groen,
in de herfst ook geel, oranje, rood en bruin,
en kunst op onverwachte plaatsen.
In de Blauwe Zaal van het stadhuis, of stadhuset in het Zweuds, worden elk jaar 1300 gasten uitgenodigd voor het banket van de Nobelprijs. Moet dat even een netwerk-event van formaat zijn...
Hier zie je Ilja oefenen voor zijn entree op het grote banket.
Los van deze historisch belangrijke zaal is het stadhuset ook een bezoek waard om zijn mooie ruimtes met waardevolle kunstwerken,
prachtige lusters overal
en indrukwekkende plafonds.
De enige andere 'guided tour' die we gedaan hebben was in het Vasamuseet, of het museum waar de 400 jaar oude boot Vasa tentoongesteld werd. Deze boot zonk in 1628 in de haven van Stockholm, twintig minuten na zijn allereerste tewaterlating. In de jaren '60 werd hij uit het water opgevist, volledig gerestaureerd en kreeg het een eigen museum met displays over het weliswaar korte en dus eerder hypothetische leven aan boord, over het Zweden van de 17de eeuw en over de spectaculaire manier waarop de Vasa terug boven water kwam. Fijn museum.
(Dit is niet het echte schip, maar een modelbouwmodel.)
Het was een leuke trip en zeker voor herhaling vatbaar. En dan bedoel ik zowel het bezoeken van Zweden, maar dan misschien in de zomer, als een korte citytrip met ons tweetjes, terwijl Esmée verwend wordt bij de grootouders.
