Hoge hakken

Een paar weken geleden stond er in mijn blog al een post over de vrijgezellendag van mijn vriendin Karen (zie post van 5 maart), gisteren is ze dan getrouwd! Het was een superfijne dag en ik geniet er nu nog van na. Er was geen religieuze plechtigheid, maar de trouw voor de wet was wel een heel mooie dienst (zeg je dat zo van de ceremonie in het gemeentehuis?), veel persoonlijker dan een trouw voor de wet doorgaans is. Greet, een vriendin van Peter, en Magali een vriendin van Karen, hadden samen een heel grappige tekst voorbereid, "The Love Story van Peter en Karen". Ik kende het verhaal maar al te goed, maar toch was ik nog ontroerd.

Het voorlezen van enkele juridische teksten door een ambtenaar van dienst hoorde er natuurlijk ook bij. Ook grappig in a way, want dit juridisch geleuter paste totaal niet bij de warme en vrolijke sfeer die er in de zaal hing. Er werd zelfs in gedefinieerd of en hoe de ene een brandkast in de naam van de andere mocht huren! Of zoiets, want ik moet eerlijk bekennen dat ik toen niet heel aandachtig aan het luisteren was.

Daarna snel terug naar 't stad, want... ik had nog altijd geen kleed voor het avondfeest! Geen paniek, ik zou er wel nog eentje vinden. En er was altijd nog plan B: dezelfde outfit aantrekken als op het vorige huwelijksfeest. U begrijpt dat dit enkel de tweede optie kon zijn. Ik was gelukkig op voorhand getipt door mijn zus. Zij had al enige prospectie gedaan en wist mij te vertellen waar de grootste keuze aan jurkjes te vinden was: bij Princess. En inderdaad, tegen een uur of drie had ik een nieuw kleedje in mijn bezit! Ik had bij het kiezen de hulp gekregen van mijn persoonlijke Trinny and Susannah (mijn moeder en diezelfde zus), maar ik was toch fier op mijzelf dat ik zo efficiënt geshopt had.

Bijpassende schoenen vinden duurde iets langer, ik geef het toe, maar uiteindelijk had ik ook die te pakken. Bij Mango. Fancy shoes! Ik was er onmiddellijk helemaal weg van. Ze pasten per-fect bij mijn nieuwe feestkledij, van stijl, van kleur, en ze hadden een hippe (super)hoge hak. Niet ideaal om lange wandelingen mee te doen, maar het plan was dan ook: een paar uren aan tafel zitten en dan misschien een bescheiden danspasje placeren. Ik moest dan ook even slikken toen Peter iedereen welkom heette op het feest en aankondigde dat het een"walking dinner" was in plaats van de traditionele ronde tafels met veel stoelen.

Gelukkig had ik twee paar extra schoenen mee, één paar met een bescheiden hakje, ter vervanging voor op het feest zelf en één paar sportieve instekers voor achter het stuur (ik was Bob). En gelukkig is mijn lieveling het ene paar iets na middernacht gaan halen in de auto, en was hij zelfs zo lief om de auto alvast wat dichterbij te parkeren.

Los van mijn (nog altijd) zere voetjes, was het een geweldig feest. Leuk van nog eens met alle vrienden samen te zijn, goed gelachen, en toch ook op de dansvloer gestaan.

Karen en Peter, PROFICIAT ! Amuseer jullie in Thailand!

Wie gaat vreemd?

Deze week hoorde ik over een geweldig initiatief! Om een speels antwoord te bieden op het racisme aan het adres van Wouter Van Bellingen, Sint-Niklase schepen voor Burgerlijke Stand en de eerste zwarte schepen in Vlaanderen, organiseert een voor de gelegenheid opgericht comité het Grootste Symbolische Huwelijksfeest op de (heel grote) Grote Markt van Sint-Niklaas. Alle koppels, getrouwd, nog niet getrouwd, of nooit getrouwd zullen zijn, kunnen zich inschrijven, en Wouter Van Bellingen himself zal de huwelijksceremonie voltooien. Het feestje zal doorgaan op woensdag 21 maart, niet toevallig de Dag tegen Racisme, en olijkerds van dienst zijn Dimitri Leue, The African Stage, Mungu en Axl Peleman. Maak een statement en schrijf u in via www.sint-niklaasgaatvreemd.be!

Voetbal Magazine

Ik vind mijn lief een fantastische man om verschillende redenen: zijn intelligentie, zijn onverbeterlijk positivisme, zijn fantasie, zijn tomeloze energie, zijn stem, zijn handen, ... Maar wat ik nog het allerleukste vind aan hem, is zijn humor. Op onverwachte momenten kan Ilja met een oneliner die er knal op zit, iedereen luid in de lach doen schieten. Wie dan in mijn richting kijkt, kan mij zien glunderen van fierheid.

Ik moet toegeven dat zijn humor soms ook zo flauw kan zijn, dat ik eerder begin te lachen om het onnozele van de situatie, dan om de essentie van de mop. En omdat ik nog altijd lach, blijven dat soort grapjes toch nog komen.

En soms doet hij mij glimlachen zonder dat het eigenlijk zijn bedoeling is. Vorige week stonden we samen aan te schuiven aan de kassa in de supermarkt. Behalve eten en drinken hadden we elk ook nog een tijdschrift in onze kar gesmeten, ik "Interieur en decoratie", Ilja "Voetbal Magazine". Nogal typisch, ik weet het. Uit verveling, en ook uit nieuwsgierigheid, begon ik wat door Voetbal Magazine te bladeren. Ik vroeg me af waarmee een redactie nu in godsnaam een heel tijdschrift vult, als het alleen maar over voetbal mag gaan. "Kom, laten we de clichés eens doorbreken", zei Ilja hierop, en hij pakte mijn interieurboekje vast.

En zo stonden wij daar in de rij, alletwee ostentatief het "verkeerde" boekje te lezen, alsof ik de Beerschot-fan was en Ilja een binnenhuisontwerper. Ik zie misschien te snel de humor in van de dingen, maar ik vond het plaatje echt aandoenlijk. Het leuke was dat een collega van mij, die mij alleen kent van naam en gezicht, net voor ons stond! Ik had haar even goeiedag geknikt, verder niets, maar nu zag ik haar toch in onze richting loensen.

Daar kan ik nu nog dagen om giechelen, zie.

Ladies @ the movies

Ik ben echt de meisjestoer aan het opgaan de laatste tijd. Joke, mijn vriendin die bij Coca-Cola werkt, had vrijkaarten voor Ladies@themovies en was zo lief om mij hiervoor uit te nodigen. Ladies@themovies is een avond die georganiseerd wordt door Kinepolis, waarbij een echte vrouwenfilm gecombineerd wordt met een drankje, een beker popcorn, een goodie bag en stands van cosmeticafirma's, waarzeggers en shopping centers. Je kan er vanalles winnen, van een eenvoudige fles drank tot een bon van 500 euro bij Maasmechelen Village. Daarvoor moest je natuurlijk overal je gegevens achterlaten, maar het leuke is wel dat je nog voor de film weet of, en wat je gewonnen hebt.

De film was een echte, onvervalste chick flick: Ms Potter. Een prent over een stukje van het leven van Beatrix Potter, de schrijfster en tekenaar van de dierenverhaaltjes voor kinderen, zoals "Raad eens hoeveel ik van je hou" met het konijn Peter Rabbit. Zo ongelooflijk speciaal vond ik haar leven eigenlijk niet, maar het verhaal was wel onderhoudend en de Engelse landschappen waren prachtig in beeld gebracht. (Daarom heb ik waarschijnlijk vannacht gedroomd dat ik een landgoed kocht ergens op een groene heuvel.)

Maar het memorabelste moment was net voor de film leek te beginnen. Want wie stuurden ze plots door de zaal onder het bekende melodietje: de Cola Light man! Joke wist mij te vertellen dat het niet de echte was van het reclamefilmpje, maar hij speelde zijn rol wel geweldig. Met een kratje Cola Light op zijn schouder en een verleidelijke blik paradeerde hij tussen de rijen bioscoopzetels, genietend van de aandacht van al die zotte vrouwen, kusjes en handjes uitdelend. En aandacht kreeg hij! Ongelooflijk hoe onnozel sommige vrouwen zich plots gedroegen. Ik lag onder mijn stoel van het lachen, vooral omdat er daarna nog enkele "gewone" kerels kleine blikjes Coke Light kwamen uitdelen, en zij kregen geen aanmoedigende gilletjes, ocharme. Het nieuwe reclamefilmpje met de Coke Light man vind je op www.cokelight.be.

Met momenten was het oestrogeengehalte mij een beetje te hoog, maar ik vond het wel een heel leuke avond en Joke, je mag mij altijd nog eens meevragen, hoor!

Vrij gezellig

Zaterdag was een very girlie day. Mijn goede vriendin Karen (foto) trouwt binnen drie weken (met Peter) en dit weekend vierden we dus Karen's afscheid van het vrijgezellenleven. De dag begon heel vroeg, om 8u30, met een verrassingsontbijt. Zalig gegeten: gebakken ei met spek, chocoladebroodjes, fruitsap, schuimwijn, alles erop en eraan. Een uurtje later stonden de vrienden van Peter er ook om de overschotjes van het ontbijt naar binnen te werken. Daarna gingen de twee groepen hun eigen weg: de mannen voor het weekend naar Poperinge, wij ongeveer met zijn dertienen naar Borgerhout.

In Borgerhout wachtte ons Federica, de kleurenconsulente. Zij gaf ons drie uur lang stijladvies, schoonheidstips en goede raad voor kapsel en make-up. Over ieder van ons vertelde ze welk "type" we waren - dat ging van "donkere winter" tot "zachte zomer" - en welke kleren er dus bij pasten. Ik was "lichte lente", net zoals Helena en Ingrid. Wij zouden goed staan met heldere, lichte kleuren en ab-so-luut geen zwart. Er werd behoorlijk wat afgelachen, maar iedereen stond toch ook aandachtig te luisteren en ijverig te noteren. Stijltip die voor iedereen gold: een goede décolleté is altijd ok!

Daarna kreeg Karen een budget om een nieuwe outfit te gaan kopen, volgens de tips van Federica. En wij waren dan, met zijn twaalven, haar Trinny en Susannah. Dat shoppen bleek geen gemakkelijke opgave. Karen was even koppig als de mensen die je meestal in tv-programma's als "What Not To Wear" onder handen ziet nemen. Niet dat Karen slecht gekleed is, helemaal niet, maar een leuk truitje blijven weigeren als twaalf man (vrouw) je met volle overtuiging diets probeert te maken dat het je echt ongelooflijk mooi staat... Die scene kon zo in de ether op Vitaya.

Om dit kledingsbudget te verdienen, moest Karen bij toevallige passanten dertig tips verzamelen voor een goed huwelijk. Hilarische antwoorden! Dat ging van "vrouwen aan de haard" over "de liefde van de man gaat door de maag" tot "goed vrijen" en alles ertussen in.

Na het shoppen hebben we onszelf verwend met een fancy koffietje in een hip café in het vernieuwde Schipperskwartier en tegen 20u zaten we in De Kaai, waar we heerlijk gegeten hebben. Blijkbaar is het feestje nog tot in de kleine uurtjes doorgegaan, maar mijn pijp was uit tegen middernacht. Ik vond het een superleuke dag en ik kijk al uit naar de volgende huwelijksaankondigingen!

De lente is in aantocht

Proficiat Steven en Simone, met jullie zwangerschap!
Proficiat Barbara en Marc, met de geboorte van jullie Valentijnskind, Jackie!
Proficiat Katrien en Carl, met de geboorte van jullie kleine meisje, Alice!