Dagget wet

Wie een cursus "Antwaarps veur geverderden" ambieert, kan ik ten stelligste Dagget Wet aanraden, de nieuwe cd van Axl Peleman, in onvervalst Hobokens. Fijne liekes en gitaarmelodiekes met een paar fantastische stukskes tekst. In Suzy Maske zingt hij over een oude vlam "Ik oop dat gaa maa nog kengt", waarop hij zichzelf omschrijft als "Ik zeng dieë me z'n accengt". Een niet nader genoemde president van een niet-gedefinieerde wereldnatie wordt bezongen met de woorden "nen aup me ne plastrong en ne smool van texauns kartong". Zalige cd om naar te luisteren in de auto, of om al meezingend uw eigen Antwerps bij te schaven.

Maar de voor mij meest memorabele uitspraak van Axl Peleman hoorde ik een tijd geleden al in een radio-interview. Ik moet er vaak aan terugdenken wanneer ik hormonengekke pubers, zatte studenten of lallende hooligans een krampachtige poging zie doen om indruk te maken op de leidersfiguren van hun kudde, om erbij te horen. De journaliste vroeg Axl of zijn vele tv-optredens niet slecht waren voor zijn geloofwaardigheid als rocker. Al lachend antwoordde Axl met een wijze levensles die enkel uit de mond van een mature mens kan komen met een gezonde dosis zelfvertrouwen: "Beste Fried'l," zei Axl, "street credibility is out."