Zondag was Esmée niet thuis. Ilja en ik profiteerden ervan met een ongepland fietstochtje in de stad na ons avondeten. Zalig. Eerst naar het Eilandje,
het MAS bewonderd dat staat te groeien,
de zeilboten aan de steigers gadegeslaan,
de statige gebouwen aan de waterkant bewonderd, binnengepiept in het Felixpakhuis, dan verder de Kaaien afgereden, tot voorbij de Suikerrui, en via de Groenplaats, over de Meir en de De Keyserlei naar het Astridplein.
Daar stonden deze jongens te wachten op hun transport naar huis. Twee maanden lang hebben deze indrukwekkende ijzeren schepsels kinderen en grotere mensen vervoerd in de vierkanten draaimolen, een ding van de Zomer van Antwerpen. En wanneer die mannen opkramen, betekent dat het echte einde van de zomer.
