Op tocht

Sinds een paar weken nemen we Esmée mee op de fiets. In een stoeltje aan het stuur, want voor achteraan is ze spijtig genoeg nog te klein. Ze zou met gestrekte beentjes in het stoeltje moeten gaan zitten en zo kan ik ze niet vastgespen.

Ik vind het zalig om met haar op tocht te gaan. Esmée wordt er helemaal kalm van, maar ook alert en geconcentreerd. Ze piert aandachtig in de verte, bestudeert mijn fietsbel en grijpt af en toe naar mijn vingers. Lief lachen naar de camera zit er nog niet in, maar ja, wat wil je, met zo'n gevaarte op je hoofd...